Breaking News

Razaranje prirode ide ruku pod ruku sa razaranjem porodice

Razorna uloga politike i institucija u društvu danas se ogleda u dve blisko povezane vrste politike, obe destruktivne i kriminalne. Jedna je razaranje porodice, o kojoj se već dosta piše, i ta politika se čini kao glavna poluga SNS režima: ovaj režim je sve svoje resurse i ljude stavio u službu razaranja porodice, pre svega kroz manipulativno donošenje ekstremno feminističkih zakona o rodnoj ravnopravnosti i zabrani diskriminacije, čiji sadržaj je u stvari uspostavljanje dominacije novog totalitarizma, a ne borba protiv neravnopravnosti i diskriminacije.

Režim već dugo pomoću razrasle kriminalne organizacije u centrima za socijalni rad i nadležnom ministarstvu uništava porodicu na terenu, tako što kažnjava protivnike režima oduzimanjem dece, ljudima zabranjuje pristup sopstvenoj deci, donose mere zabrane siromašnim građanima da uđu u sopstveni stan, a preko neupotrebljivih službenica centara za socijalni rad okreću supružnike jedne protiv drugih i onemogućavaju normalno porodično funkcionisanje. Sve su ove akcije antiporodičnih grupa već dobro dokumentovane i poznate u narodu, pa o njima ne treba više trošiti reči.

Drugi krak iste vrste politike je uništavanje prirode, i to na najbrutalnije načine: ubacivanjem planinskih reka u cevi privatnih malih hidroelektrana, protiv čega su se građani na Staroj planini pobunili i isekli cevi, zatim istovarivanje otpada sa novih građevina u zaštićenim prirodnim područjima, poput Bare Reve, koja je stanište velikoj broja zaštićenih životinjskih i biljnih vrsta, zatim kroz enormno zagađenje zemljišta i vode od strane kineskih kompanija kojima upravo zbog toga u Evropskoj uniji nije dozvoljen rad, kroz aerozagađenje koje je Srbiju dovelo na jedno od prvih pet mesta u svetu po zagađenosti i po smrtnosti ljudi od zagađenja.

Radi se o politici jedne neoliberalne režimske garniture koja će iza sebe ostaviti samo pepeo, i za koju je jedini lek ili masovni izlazak na izbore bez preteranog biranja za koga će se glasati, sa idejom da se oni sklone, ili traženje političkih koalicija sa međunarodnim akterima da se na uređen i smislen način ova vlast skloni i da se, kao prvi korak posle toga, sprovede lustracija svih koji su u njoj učestvovali, a to su hiljade ljudi.

U bioetičkom smislu, Srbija je zemlja na umoru, čija priroda i porodica su glavne mete štetočinskog režima koji uništava sopstveni narod.

Postavlja se samo pitanje o tome da li će i koja politička stranka efikasno sprovesti politiku lustracije svih u sudstvu, tužilaštvu, i izvršnoj vlasti na način na koji se operišu maligni tumori: uz radikalno isecanje bolesnog tkiva sa malim zahvatom zdravog tkiva, da bi se sprečio recidiv.

Potreban je ozbiljan revanšizam sa pravom lustracijom svih za koje postoje indicije da su učestvovali bilo u uništavanju porodice, bilo u uništavanju prirode.

Predsednici sudova, sudije koje su oduzimale decu protivnicima režima i siromašnim građanima Srbije, centri za socijalni rad pod čijim “staranjem” se maloletnice privode na prostituciju i prodaju deca, starateljstva i hraniteljstva, zaposleni u ministarstvima koji su odobrili ili nisu reagovali na pravljenje deponija u Bari Revi i drugim zaštićenim lokacijama, oni koji su odobrili Rio Tintu da radi u Srbiji i nisu ga kontrolisali, svi moraju biti poslati u ruralne krajeve, lišeni mogućnosti da rade u struci, i resocijalizovani poljskim radovima, sve dok se ne stvore uslovi za procesuiranje nakon reforme pravosuđa, koja će potrajati.

Delovi Srbije su prazni i napušteni, i to je prilika da se ta zemlja iskoristi da se kroz proterivanje iz gradova botovima režima u svim strukturama pošalje poruka o tome šta je cena nemorala i korupcije protiv samih bioloških interesa sopstvenog naroda.

U Srbiji danas nema pravde, nema istine, i nema nade.

Bez te tri stvari, zemlja ne postoji.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *